Pedagog szkolny


Pedagog i psycholog szkolny organizuje w szkole pomoc psychologiczną i pedagogiczną dla dzieci i młodzieży, której celem jest wspomaganie rozwoju psychicznego i efektywności uczenia się poprzez pomoc wychowawcom klas i współdziałanie z nauczycielami, rodzicami (opiekunami prawnymi), organami szkoły oraz instytucjami pozaszkolnymi zwracając uwagę na przestrzeganie postanowień Konwencji o prawach dziecka.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej (...) do zadań pedagoga szkolnego należy między innymi:

  • prowadzenie badań i działań diagnostycznych dotyczących poszczególnych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, a także wspieranie mocnych stron uczniów;
  • minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz realizacja różnych form pomocy psychologiczno-pedagogicznej w środowisku szkolnym i pozaszkolnym poszczególnych uczniów;
  • prowadzenie terapii indywidualnej i grupowej.

    Powyższe zadania pedagog szkolny realizuje we współpracy z:
  • rodzicami,
  • nauczycielami i innymi pracownikami szkoły,
  • poradniami psychologiczno-pedagogicznymi i innymi poradniami specjalistycznymi
  • innymi szkołami i placówkami
  • podmiotami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży (Policja, Sąd Rejonowy, Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i in.)

    Uczniowie mogą się zgłaszać do pedagoga:
  • gdy nie radzą sobie z programem nauczania;
  • gdy ktoś naruszy ich prawa;
  • gdy ktoś stosuje wobec nich przemoc;
  • gdy potrzebują pomocy i rady;
  • gdy chcą porozmawiać z kimś życzliwym;
  • gdy chcą poradzić się, wybierając przyszły zawód, szkołę pogimnazjalną.

    Rodzice uczniów mogą oczekiwać pomocy w rozwiązaniu sytuacji problemowej, dotyczącej ich dziecka, a mianowicie:
  • trudności w nauce bądź niepowodzenia szkolne dziecka - możliwość rozpoznania przyczyn kłopotów w nauce, poprzez kontakt z poradnią psychologiczno-pedagogiczną, diagnozującą przyczyny niepowodzeń szkolnych, deficyty rozwojowe dzieci;
  • problemy z zachowaniem dziecka (zmiany zachowania dziecka, problemy dziecka z rówieśnikami);
  • uzyskania informacji o dalszej ścieżce edukacyjno - zawodowej dla swojego dziecka.

    Nauczyciele mogą oczekiwać:
  • pomocy w zdiagnozowaniu przyczyn trudności w nauce i niepowodzeń szkolnych uczniów;
  • analizy opinii o uczniach z poradni psychologiczno-pedagogicznej;
  • wspierania w podejmowaniu działań wychowawczych i profilaktycznych wynikających z programu wychowawczego i profilaktycznego (m.in. organizowanie imprez profilaktycznych, zajęcia wychowawcze z młodzieżą, realizowanie wybranych programów profilaktycznych, zajęcia dotyczące wyboru przyszłej szkoły i zawodu);
  • wsparcia w rozwiązywaniu problemów wychowawczych dotyczących uczniów (np. indywidualnych rozmów z uczniami, rodzicami uczniów sprawiającymi różnego rodzaju problemy wychowawcze).



    JAK POMAGAĆ DZIECKU W NAUCE?

    JAK MOTYWOWAĆ DZIECKO DO NAUKI?


    Wśród wszystkiego, co cenimy jako ludzie, pomyślność naszych dzieci wydaje się szczególnie ważna, jeśli nie najważniejsza.
    Czas biegnie nieubłaganie szybko. I oto dziecko kończy siedem lat i staje u bram szkolnych. W domu dziecka podejmującego naukę w szkole, panuje podniosły nastrój. Przygotowano już wyprawkę szkolną. Oto nadchodzi dzień 1 września i dziecko przekracza próg szkolny, zaczynają się pierwsze zajęcia i pojawiają się ... pierwsze sukcesy i pierwsze porażki.

    Pełny artykuł dostępny jest w pliku (docx):

    Jak pomagać?